KRISTINE WALCKIERS

Geboren in Brussel, 1948

Regentes beeldende kunsten

Diploma reclame tekenares

Diploma zeefdruk en kunstgeschiedenis.(RHOK)

Atelier Vrije Grafiek Academie van Anderlecht

INDIVIDUELE TENTOONSTELLINGEN :

1980 : L’Apothème, 1000 Brussel.

1982 : La toile d’araignée, 1050 Brussel.

1983 : International Patents Office, Rijswijck (Delft), Nederland.

1986 : De Bosuil, Jesus-Eik.

1988 : Cultureel Centrum Jette, 1090 Brussel.

2001 : tentoonstelling bij Anne Valkenborgh, in Waterloo.

2002 : Cultureel Centrum Jette, 1090 Brussel

GEZAMELIJKE TENTOONSTELLINGEN :

1983 : Groep Lyda, Galerie Bortier, 1000 Brussel.

1984 : Groep Lyda, Kunstschip Dronghene, 9810 Drongen.

1985 : Groep Lyda, Abdij van Vorst, 1190 Brussel.

1986 : Eerste biënnale voor wandtapijten van Edingen.

1988 : ’’Artiesten van de Vijfhoek’’, Vlaams Cultureel Centrum ’’De Markten’’, 1000 Brussel.

1988 : Tweede biënnale voor wandtapijten van Edingen.

1991 : ’’Hedendaagse wandtapijten’’, Huis van de Mutualiteiten, 1000 Brussel.

1994 : ’’Parcours d’artistes’’, Sint-Gillis.

2006 : Art Studio An Jorissen Mechelen

2012 : De Loketten - Vlaams Parlement, 1000 Brussel

2014 : ’’Parcours d’artistes’’, Molenbeek

Meer dan 15 jaar heb ik me vooral toegelegd op het weven van wandtapijten, mijn favoriete expressievorm binnen de kunst. Klassieke technieken werden gelinkt aan hedendaagse thema’s, en ook invloeden van mijn eerste diploma, reclamevormgeving, kwamen telkens opnieuw om de hoek kijken. Na verloop van de tijd raakte ik toch wat uitgekeken op de wandtapijten, vooral omdat het weven ervan zoveel tijd in beslag neemt. Bovendien had ik me intussen toegelegd op een nieuwe techniek, de zeefdruk. De vele mogelijkheden die ik dankzij de drukinkt ontdekte, deden me steeds verder zoeken naar grafische nieuwigheden. Tenslotte nog dit: met mijn werken wil ik de toeschouwer verbazen, ik hou van die “knipoog” in een werk en speel graag met de relatie tussen tekst en beeld. Dankzij de transparantie van plexi bereik ik het gewenste effect en kan ik van de tweede naar de derde dimensie overschakelen, waardoor het diepte-effect beter uitgewerkt kan worden en ik een “objectsculptuur” verkrijg.